Vilprafen - oficjalne instrukcje użytkowania

Międzynarodowa nazwa niezastrzeżona: Josamycyna

Postać dawkowania: tabletki powlekane

Kompozycja 1 tabletki
Składniki aktywne
Josamycyna - 500 mg
Składniki pomocnicze do masy tabletki 640 mg
celuloza mikrokrystaliczna - 101,0 mg, polisorbat 80 - 5,0 mg, koloidalny dwutlenek krzemu - 14,0 mg, karmeloza sodowa - 10,0 mg, stearynian magnezu - 5,0 mg, metyloceluloza - 0,12825 mg, glikol polietylenowy 6000 - 0,3846 mg, talk - 2,0513 mg, dwutlenek tytanu - 0,641 mg, wodorotlenek glinu - 0,641 mg, kopolimer kwasu metakrylowego i jego estrów - 1,15385 mg

Opis
Tabletki powlekane białą lub prawie białą, podłużną, dwuwypukłą, z ryzykiem po obu stronach.

Grupa farmakoterapeutyczna: antybiotyk, makrolid.

Kod ATX: J01FA07

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika.
Lek antybakteryjny z grupy makrolidów. Mechanizm działania jest związany z upośledzoną syntezą białek w komórce drobnoustroju ze względu na odwracalne wiązanie z podjednostką 50S rybosomu. W stężeniach terapeutycznych z reguły ma działanie bakteriostatyczne, spowalniające wzrost i rozmnażanie się bakterii. Tworząc wysokie stężenia w ognisku zapalnym, ma działanie bakteriobójcze.

Josamycyna jest aktywna przeciwko bakteriom Gram-dodatnim (Staphylococcus spp., W tym wrażliwym na metycylinę szczepom Staphylococcus aureus), Streptococcus spp., W tym Streptococcus pyogenes i Streptococcus pneumoniae, Corynebacterium diphtheriae, Listeria monocytogenes, Propionibacterium acnes, Bacillus anthracis, Clostridium spp. Pieprzone beaty zmienna), Chlamydia spp., w tym C. trachomatis, Chlamydophila spp., Incl. Chlamydophila pneumoniae (wcześniej nazywany Chlamydia pneumoniae), Mycoplasma spp., Incl. Mycoplasma pneumoniae, Mycoplasma hominis, Mycoplasma genitalium, Ureaplasma spp. Treponema pallidum, Borrelia burgdorferi.

Z reguły nie jest aktywny przeciwko enterobakteriom, dlatego ma niewielki wpływ na mikroflorę przewodu pokarmowego. Pozostaje aktywny w oporności na erytromycynę i inne 14- i 15-członowe makrolidy. Odporność na josamycynę jest mniej powszechna niż 14 i 15-członowych makrolidów.

Farmakokinetyka.
Po spożyciu jozamycyna jest szybko wchłaniana z przewodu pokarmowego, przyjmowanie pokarmu nie wpływa na biodostępność. Maksymalne stężenie jozamycyny w osoczu osiąga się 1 godzinę po podaniu. Przy przyjmowaniu w dawce 1 g maksymalne stężenie w osoczu wynosi 2-3 μg / ml. Około 15% josamycyny wiąże się z białkami osocza. Jozamycyna jest dobrze rozpowszechniona w narządach i tkankach (z wyjątkiem mózgu), tworząc stężenia przekraczające osocze i pozostające na poziomie terapeutycznym przez długi czas. Jozamycyna wytwarza szczególnie wysokie stężenia w płucach, migdałkach, ślinie, potem i łzach. Stężenie w plwocinie przekracza stężenie w osoczu 8-9 razy. Bariera łożyska przechodzi, jest wydzielana do mleka matki. Jozamycyna jest metabolizowana w wątrobie do mniej aktywnych metabolitów i jest wydalana głównie z żółci. Okres półtrwania leku wynosi 1-2 godziny, ale może być wydłużony u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Wydalanie leku przez nerki nie przekracza 10%.

Wskazania do użycia

Zakażenia górnych dróg oddechowych i narządów laryngologicznych:
zapalenie migdałków, zapalenie gardła, zapalenie otrzewnej, zapalenie krtani, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, błonica (oprócz leczenia toksoidem błoniczym), szkarłatna gorączka (w przypadku nadwrażliwości na penicylinę).

Infekcje dolnych dróg oddechowych:
ostre zapalenie oskrzeli, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc, w tym wywołane przez atypowe patogeny, krztusiec, papuzicę.

Zakażenia w stomatologii:
zapalenie dziąseł, zapalenie osierdzia, zapalenie przyzębia, zapalenie pęcherzyków płucnych, ropień pęcherzykowy.

Zakażenia w okulistyce:
zapalenie powiek, zapalenie pęcherza moczowego

Zakażenia skóry i tkanek miękkich:
zapalenie mieszków włosowych, czyrak, furunculosis, ropień, wąglik, róży, trądzik, zapalenie naczyń chłonnych, zapalenie węzłów chłonnych, ropowica, przestępca, rana (w tym pooperacyjna) i infekcje oparzeniowe.

Zakażenia układu moczowo-płciowego:
zapalenie cewki moczowej, zapalenie szyjki macicy, zapalenie najądrza, zapalenie gruczołu krokowego wywołane przez chlamydię i / lub mykoplazmy, rzeżączkę, syfilis (w przypadku nadwrażliwości na penicylinę), przenoszone drogą płciową limfogranuloma.

Choroby przewodu pokarmowego związane z H. pylori
Wrzód trawienny żołądka i dwunastnicy, przewlekłe zapalenie żołądka itp.

Przeciwwskazania

  • nadwrażliwość na josamycynę i inne składniki leku
  • nadwrażliwość na inne makrolidy;
  • ciężkie zaburzenia czynności wątroby:
  • dzieci o wadze poniżej 10 kg.

Ciąża i laktacja
Stosowanie w okresie ciąży i podczas karmienia piersią po dopuszczeniu oceny medycznej korzyści / ryzyka. Europejskie Biuro WHO zaleca jozamycynę jako lek z wyboru w leczeniu zakażeń chlamydiami u kobiet w ciąży.

Dawkowanie i podawanie

Zazwyczaj czas trwania leczenia jest ustalany przez lekarza, w zakresie od 5 do 21 dni w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia. Zgodnie z zaleceniami WHO czas trwania leczenia paciorkowcowego zapalenia migdałków powinien wynosić co najmniej 10 dni.

W schematach leczenia przeciwbakteryjnego jozamycyna jest przepisywana w dawce 1 g 2 razy dziennie przez 7-14 dni w połączeniu z innymi lekami w standardowych dawkach (famotydyna 40 mg / dzień lub ranitydyna 150 mg 2 p / dzień + jozamycyna 1 g 2 p / dzień + metronidazol 500 mg 2 p / dzień, omeprazol 20 mg (lub lanzoprazol 30 mg lub pantoprazol 40 mg lub esomeprazol 20 mg lub rabeprazol 20 mg) 2 p / dobę + amoksycylina 1 g 2 p / dobę + josamycyna 1 g 2 p / dobę, omeprazol 20 mg (lub lanzoprazol 30 mg lub pantoprazol 40 mg lub esomeprazol 20 mg lub rabeprazol 20 mg) 2 p / dobę + amoksycylina 1 g 2 p / dzień + jozamycyna 1 g 2 p / dzień + bizmut tri-potasowy dicitrate 240 mg 2 p / dzień; famotydyna 40 mg / dzień + furazolidon 100 mg 2 p / dzień + josamycyna 1 g 2 p / dzień + tri-bicykl bizmutu 240 mg 2 p / dzień).

W obecności zaniku błony śluzowej żołądka z achlorhydrią, potwierdzoną pH-metryką: Amoksycylina 1 g 2 p / dzień + josamycyna 1 g 2 p / dzień + cytrynian bizmutu trikaliye 240 mg 2 p / dzień.

W przypadku trądziku pospolitego i sferycznego zaleca się przepisywanie jozamycyny w dawce 500 mg dwa razy dziennie przez pierwsze 2-4 tygodnie, a następnie 500 mg josamycyny raz dziennie jako leczenie wspomagające przez 8 tygodni.

Wilprafen z tego, co przepisano mężczyznom

Vilprafen z ureaplasmą: dawkowanie i informacja zwrotna na temat leczenia

Od wielu lat bezskutecznie walczy z pasożytami?

Szef Instytutu: „Będziesz zdumiony, jak łatwo pozbyć się pasożytów po prostu biorąc je codziennie.

Ureaplasma jest najprostszym pasożytem, ​​który jest czynnikiem sprawczym ureaplazmozy. W leczeniu tej choroby często stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania. Makrolidy są powszechnie stosowane.

Vilprafen uważany jest za najlepszy antybiotyk z tej grupy. To lekarstwo na pasożyty ma wysoką skuteczność. Zwolnij lek w postaci pigułki. Cena Vilprafen w aptekach wynosi 620-800 rubli.

Aby pozbyć się pasożytów, nasi czytelnicy z powodzeniem używają Intoxic. Widząc popularność tego narzędzia, postanowiliśmy zwrócić na nie uwagę.
Czytaj więcej tutaj...

Jeśli dana osoba ma przeciwwskazania do stosowania tego antybiotyku, to przypisuje się jej analogi grupowe. W razie potrzeby można wykorzystać środki z grupy tetracyklin lub fluorochinolonów.

Farmakodynamika vilprafen

Vilprafen uważany jest za najskuteczniejszy i najbezpieczniejszy antybiotyk ureaplazmy. Aktywnym składnikiem jest josamycyna. Lek ten przenika przez ciało pasożyta przez błonę komórkową, a następnie zwalcza proces wykorzystania białka i innych ważnych składników odżywczych. W rezultacie dochodzi do śmierci ureaplazmy.

Lek jest wydalany z organizmu wraz z moczem. Warto zauważyć, że aktywne składniki antybiotyku wchodzą do krążenia ogólnoustrojowego. Dlatego lek zaczyna działać szybko. Maksymalne stężenie jozamycyny we krwi występuje 2 godziny po zażyciu tabletek.

Warto zauważyć, że Vilprafen jest aktywny nie tylko w odniesieniu do ureaplazmy. Stwierdzono, że ten lek na pasożyta jest w stanie wytrzymać bakterie Gram-dodatnie i niektóre bakterie beztlenowe. Ponadto substancja czynna leku jest w stanie wytrzymać tripleme i mykoplazmę.

Antybiotyk może być stosowany nie tylko w leczeniu ureaplazmozy. Ten środek na pasożyty jest szeroko stosowany w wykrywaniu chorób zakaźnych skóry, dróg moczowych, dolnych dróg oddechowych.

Czasami to narzędzie jest używane wraz z innymi lekami przeciwbakteryjnymi. Często podczas leczenia infekcji pasożytniczych Vilprafen i Metronidazol są łączone.

Jeśli używasz tych leków razem, skuteczność leczenia wzrasta kilka razy. Czasami, razem z Vilprafenem, Ofloksacyną, linkomycyną, stosuje się pefloksacynę.

Instrukcje dotyczące stosowania leku

Schemat leczenia ureaplazmozy u kobiet i mężczyzn jest całkowicie taki sam. Zazwyczaj dzienna dawka wynosi 1,5 - 2 gramy. W tym przypadku wielość wykorzystania środków wynosi 2-3 razy dziennie. Warto zauważyć, że pomiędzy sztuczkami musisz wytrzymać interwał 8-12 godzin.

W leczeniu ureaplazmozy wraz z Vilprafenem czasami stosuje się leki antyseptyczne i immunomodulujące. Kobietom często przepisuje się specjalne czopki przeznaczone do podawania dopochwowego. Zazwyczaj czas trwania leczenia wynosi 7-10 dni. W razie potrzeby terapię przeprowadza się w kilku kursach w odstępie 5-6 tygodni.

Warto zauważyć, że ten antybiotyk ma wiele przeciwwskazań. Narzędzie nie jest przepisywane dzieciom o masie ciała do 10 kg i osobom z alergią na josamycynę lub składniki pomocnicze leku. Przeciwwskazaniem do stosowania jest również ostra niewydolność wątroby. W przypadku niewydolności nerek można pobrać Vilprafen, ale w tym przypadku dawka jest dostosowywana.

W okresie ciąży i laktacji dopuszcza się stosowanie antybiotyku, ponieważ ma on niską toksyczność i nie jest w stanie przeniknąć do ciała dziecka przez barierę łożyskową lub mleko matki.

Przy stosowaniu tego leku nie zaleca się przyjmowania ksantyn i alkaloidów sporyszu. Ponadto, gdy surowo zabronione jest przyjmowanie leków przeciwhistaminowych, w tym terfenadyny lub astemizolu.

Wynika to z faktu, że interakcja tych substancji z jozamycyną u ludzi może powodować arytmię. Jeśli arytmia nie jest opóźniona, istnieje ryzyko śmierci.

Jeśli używasz Vilprafen przez długi czas, mogą wystąpić następujące skutki uboczne:

  1. Naruszenia na rozprawie. Jeśli dawka została wybrana nieprawidłowo, słuch osoby jest osłabiony.
  2. Plamica małopłytkowa.
  3. Z dróg żółciowych i wątroby - niewydolność wątroby, odwracalna marskość wątroby, żółtaczka.
  4. Reakcje nadwrażliwości. Przy stosowaniu tego środka przeciw pasożytom może rozwinąć się reakcja anafilaktoidalna, pęcherzowe zapalenie skóry, wysiękowy rumień, zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka.
  5. Ze strony przewodu pokarmowego: dyskomfort w jamie brzusznej, zapalenie jamy ustnej, utrata apetytu, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, zaparcia, nudności.

Analogi Wilprafena

Doksycyklina jest często stosowana w leczeniu ureaplazmozy. Ta medycyna pasożytnicza odnosi się do antybiotyków tetracyklinowych. Lek jest aktywny nie tylko w odniesieniu do ureaplazmy, ale także w odniesieniu do Gram-dodatnich mikroorganizmów, tlenowych ziarniaków, bakterii tworzących przetrwalniki. Koszt tabletów waha się od 50 do 100 rubli.

Aktywny składnik leku przenika przez błonę komórkową pasożyta, a następnie zwalcza proces wykorzystania białka i innych składników odżywczych. Prowadzi to do natychmiastowej śmierci ureaplazmy. Nieaktywne metabolity doksycykliny są wydalane przez nerki.

Konieczne jest przyjmowanie leków z jedzeniem. Dzienna dawka antybiotyku wynosi 200 mg. Częstotliwość odbioru - 2 razy dziennie. Czas trwania leczenia określa lekarz prowadzący. Zwykle jest to 7 dni. Powtarzany kurs może być wykonany nie wcześniej niż miesiąc.

Antybiotyk nie powinien być przyjmowany przez osoby cierpiące na alergie na tetracykliny, niewydolność wątroby, porfirię lub leukopenię. Inny lek nie jest przepisywany kobietom w ciąży, dzieciom poniżej 8 lat i karmiącym kobietom. Podczas przyjmowania doksycykliny zdecydowanie nie zaleca się stosowania innych antybiotyków z grupy tetracyklin.

Skutki uboczne środka zaradczego:

  • Eozynofilia.
  • Fotouczulenie.
  • Dysbioza jelitowa.
  • Zmień kolor szkliwa zębów.
  • Kandydoza.
  • Niedokrwistość hemolityczna.
  • Neutropenia.
  • Małopłytkowość.
  • Ból brzucha, jadłowstręt, biegunka.
  • Astma oskrzelowa.
  • Reakcje alergiczne.
  • Zwiększona potliwość.

Azytromycyna jest dobrą alternatywą dla Vilprafen. Ten środek na pasożyty również należy do grupy makrolidów. Antybiotyk ma szerokie spektrum działania. Koszt tabletek w aptekach nie przekracza 180-250 rubli.

Aktywny składnik antybiotyku ma działanie bakteriobójcze i przeciwpasożytnicze. Bardziej precyzyjny mechanizm działania leku jest nieznany. Nieaktywne metabolity azytromycyny są wydalane przez nerki.

Lek jest stosowany nie tylko w leczeniu ureaplazmozy. Antybiotyk może być stosowany w leczeniu chorób pasożytniczych spowodowanych przez bakterie beztlenowe. Ponadto aktywne składniki leku są aktywne przeciwko drobnoustrojom Gram-dodatnim i Gram-ujemnym.

Konieczne jest stosowanie tabletek w ciągu 1,5 godziny przed posiłkiem. Dzienna dawka wynosi zwykle 1-1,5 grama. Zaleca się przyjmowanie azytromycyny przez 5 dni. Jeśli leczenie odbywa się cyklicznie, przerwa między kursami trwa 7-8 tygodni.

Antybiotyk jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci o masie ciała poniżej 45 kg i osób z alergią na jego składniki. Przeciwwskazaniem do stosowania jest również niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby, ciąża, laktacja.

Podczas odbioru funduszy mogą pojawić się takie skutki uboczne:

  1. Fotouczulenie, rumień wielopostaciowy, zespół Lyella.
  2. Naruszenia systemu nerwowego. Antybiotyk może powodować bóle głowy, dezorientację i nadmierne pobudzenie nerwowe. W ciężkich przypadkach - zaburzenia snu, zmiana smaku, skurcze mięśni.
  3. Zapalenie pochwy, kandydoza lub zapalenie nerek.
  4. Hiperkaliemia.
  5. Bóle stawów.
  6. Zmniejszona ostrość słuchu.
  7. Zwiększone enzymy wątrobowe, wzdęcia, jadłowstręt, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, wymioty, biegunka, żółtaczka cholestatyczna.
  8. Reakcje alergiczne.
  9. Leukopenia, neutropenia, małopłytkowość.

Nawet przy usuwaniu pasożytów często używa się leków z grupy fluorochinolonów. Ofloksacyna jest uważana za najlepszy antybiotyk tego typu. To narzędzie jest szeroko stosowane w leczeniu ureaplazmozy. Koszt tabletów wynosi 70-100 rubli.

Aktywne składniki leku penetrują błonę komórkową pasożyta i zapobiegają przyswajaniu podstawowych pierwiastków śladowych, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania pasożyta. W rezultacie umierają patogeny. Nieaktywne metabolity ofloksacyny są wydalane przez nerki.

Musisz wziąć lek z jedzeniem. Dzienna dawka wynosi 400 mg. Czas trwania leczenia wynosi zazwyczaj 7-10 dni. Wielokrotne leczenie można wykonać po 6-8 tygodniach.

Przeciwwskazania do stosowania antybiotyku:

  • Wiek dzieci (do 18 lat).
  • Ciąża
  • Padaczka.
  • Porażka centralnego układu nerwowego.
  • Okres laktacji.
  • Przewlekła choroba wątroby.
  • Alergia na aktywne komponenty narzędzia.

Podczas stosowania Ofloksacyny mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak leukopenia, reakcje alergiczne, zaburzenia miesiączkowania, tachykardia, niedociśnienie i zaburzenia czynności wątroby. Również podczas terapii zwiększa ryzyko anoreksji, rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, niewydolności nerek. O ureaplazmozie i leczeniu świec poinformuje specjalistę w wideo w tym artykule.

  • Unidox Solutab w ureaplasma: recenzje, schemat leczenia i dawkowanie
  • Azytromycyna w ureaplazmie: schemat leczenia, recenzje leku
  • Doksycyklina: instrukcje stosowania ureaplazmy, opinie o leczeniu

Tabletki 500 i 1000 mg Vilprafen (solutab): instrukcje użytkowania dla dorosłych i dzieci

W tym artykule medycznym można znaleźć lek Vilprafen. Instrukcje użycia wyjaśniają, w jakich przypadkach można przyjmować zastrzyki lub tabletki, które pomagają lekowi, jakie są wskazania do stosowania, przeciwwskazania i działania niepożądane. Adnotacja przedstawia formę uwalniania leku i jego skład.

W artykule lekarze i konsumenci mogą zostawić tylko prawdziwe opinie na temat Vilprafen, z których można dowiedzieć się, czy lek pomógł w leczeniu ureaplazmozy, chlamydii, zapalenia oskrzeli, zapalenia płuc i innych zakażeń u dorosłych i dzieci, na które jest przepisany. Podręcznik wymienia analogi Vilprafen, ceny leku w aptekach, a także jego stosowanie w czasie ciąży.

Antybiotykiem makrolidowym jest Vilprafen. Instrukcje użytkowania wskazują, że tabletki 500 mg i 1000 mg solutubu mają właściwości bakteriobójcze i bakteriostatyczne.

Uwolnij formę i kompozycję

Lek jest wytwarzany w postaci tabletek powlekanych. Blister zawiera 10 takich tabletek. Pakowanie pakowane jest w kartonowe opakowanie.

Ponadto lek jest dostępny w postaci zawiesiny. Zawarte w butelkach z ciemnego szkła, 100 ml w butelce. Zestaw zawiera kubek miarowy.

Skład Wilprafena jest następujący:

  • jedna tabletka zawiera 500 mg josamycyny lub 1000 mg (Vilprafen Solutab);
  • zawiesina (10 ml) zawiera 300 mg jozamycyny.

Działanie farmakologiczne

Lek jest antybiotykiem należącym do grupy makrolitów. Działanie bakteriostatyczne leku jest spowodowane hamowaniem syntezy białek przez bakterie. Jeśli występują ogniska zapalenia, lek ma działanie bakteriobójcze.

Vilprafen jest wysoce skuteczny przeciwko mikroorganizmom wewnątrzkomórkowym, takim jak Mycoplasma pneumoniae, Ureaplasma urealyticum, Chlamydia trachomatis, Legionella pneumophila, Chlamydia pneumonuae, Mycoplasma hominis.

Wysoką aktywność obserwuje się również w odniesieniu do Gram-ujemnych bakterii tlenowych:

  • Haemophilus influenzae, Neisseria meningitidis, Neisseria gonorrhoeae, Bordetella pertussis;
  • Gram-dodatnie bakterie tlenowe: Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aureus, Corynebacterium diphtheriae, Streptococcus pneumoniae;
  • bakterie beztlenowe: Peptostreptococcus, Peptococcus, Clostridium perfringens.

Lek jest skuteczny przeciwko Treponema pallidum. Aktywnym składnikiem leku jest josamycyna, która jest całkowicie i szybko wchłaniana z przewodu pokarmowego.

Wskazania do użycia

Co pomaga Vilprafen (Solyutab)? Zalecane tabletki:

  • Osoby z nadwrażliwością na penicylinę na szkarlatynę.
  • Choroby zakaźne, prowokujące procesy zapalne spowodowane drobnoustrojami o wysokiej wrażliwości na lek.
  • Zakażenia skóry i tkanek miękkich (z czyrakami, ropne zapalenie skóry, zapalenie węzłów chłonnych itp.)
  • Jest on stosowany w leczeniu błonicy oprócz terapii antytoksyną błonicy.
  • Zakażenia jamy ustnej (z chorobą przyzębia, zapaleniem dziąseł).
  • Choroby zakaźne górnych dróg oddechowych i górnych dróg oddechowych (stosowane w dusznicy bolesnej, zapaleniu gardła, zapaleniu migdałków, zapaleniu zatok, zapaleniu krtani, zapaleniu ucha środkowego).
  • Zakażenia dolnych dróg oddechowych (zapalenie płuc, ostre zapalenie oskrzeli, koklusz, zapalenie oskrzeli).
  • Zakażenia narządów moczowych (z chlamydiami, ureaplazmą, rzeżączką, zapaleniem cewki moczowej, zapaleniem gruczołu krokowego itp.)

Instrukcje użytkowania

Vilprafen przyjmuje się w zalecanej dawce dziennej dla dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 14 lat, czyli 1-2 g, w 2-3 dawkach. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 3 g dziennie. Dzieci w wieku 1 roku mają średnią masę ciała 10 kg.

Dzienna dawka dla dzieci o masie ciała nie mniejszej niż 10 kg jest przepisywana na podstawie obliczeń 40-50 mg / kg masy ciała dziennie, podzielonych na 2-3 dawki:

  • dzieciom o masie ciała 10-20 kg należy przepisać po 250-500 mg (1 / 4-1 / 2 tabletki rozpuszczone w wodzie) 2 razy dziennie;
  • dla dzieci o masie ciała 20–40 kg, 500–1000 mg (1–2–1 tabletek rozpuszczonych w wodzie) przepisuje się 2 razy dziennie;
  • dzieci o masie ciała powyżej 40 kg - 1000 mg (1 tabletka) 2 razy dziennie.

Zazwyczaj czas trwania leczenia jest ustalany przez lekarza i wynosi od 5 do 21 dni w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia. Zgodnie z zaleceniami WHO czas trwania leczenia paciorkowcowego zapalenia migdałków powinien wynosić co najmniej 10 dni.

W schematach terapii przeciwbakteryjnej Vilprafen jest przepisywany w dawce 1 g 2 razy dziennie przez 7-14 dni w połączeniu z innymi lekami w standardowych dawkach:

  • famotydyna 40 mg dziennie lub ranitydyna 150 mg 2 razy dziennie + jozamycyna 1 g 2 razy dziennie + metronidazol 500 mg 2 razy dziennie;
  • omeprazol 20 mg (lub lanzoprazol 30 mg lub pantoprazol 40 mg lub esomeprazol 20 mg lub rabeprazol 20 mg) 2 razy dziennie + amoksycylina 1 g 2 razy dziennie + jozamycyna 1 g 2 razy dziennie;
  • omeprazol 20 mg (lub lanzoprazol 30 mg lub pantoprazol 40 mg lub esomeprazol 20 mg lub rabeprazol 20 mg) 2 razy dziennie + amoksycylina 1 g 2 razy dziennie + jozamycyna 1 g 2 razy dziennie + bizmut tri-potasowy 240 mg 2 razy dziennie;
  • famotydyna 40 mg dziennie + furazolidon 100 mg 2 razy dziennie + jozamycyna 1 g 2 razy dziennie + bizmut tri-potasowy dicitrate 240 mg 2 razy dziennie).

W obecności zaniku błony śluzowej żołądka z achlorhydrią, potwierdzoną pH-metryką: amoksycylina 1 g 2 razy dziennie + jozamycyna 1 g 2 razy dziennie + bizmut trójtropowy trójsodowy 240 mg 2 razy dziennie.

W przypadku trądziku pospolitego i sferycznego zaleca się przepisywanie wilczarza w dawce 500 mg 2 razy dziennie przez pierwsze 2-4 tygodnie, a następnie - 500 mg jozamycyny 1 raz dziennie jako leczenie wspomagające przez 8 tygodni.

Instrukcja dla Vilprafen Solutab przewiduje, że lek można przyjmować na różne sposoby: można wziąć pigułkę ze szklanką wody lub rozpuścić w 20 ml wody wcześniej. Zawiesinę, która powstała po rozpuszczeniu tabletki, należy dokładnie wymieszać.

Tabletki Vilprafen należy połykać w całości. Często pacjenci są zainteresowani tym, jak przyjmować, przed lub po posiłku. Instrukcje wskazują, że tabletki należy połykać między posiłkami.

Podczas leczenia należy pamiętać, że w przypadku pominięcia jednego przyjęcia konieczne jest natychmiastowe przyjęcie dawki leku. Jeśli jednak należy przyjąć kolejną dawkę, nie należy przyjmować pominiętej dawki, należy powrócić do normalnego schematu leczenia. Nie należy przyjmować podwójnej dawki. Przerwa w leczeniu lub przedwczesne odstawienie leku zmniejsza szansę powodzenia terapii.

Przeciwwskazania

Lek Vilprafen jest przeciwwskazany u pacjentów z następującymi warunkami:

  • Niewydolność wątroby.
  • Indywidualna nietolerancja na składniki leku.
  • Przedstawia poważne reakcje alergiczne na leki z grupy makrolidów.
  • Ciąża i okres karmienia piersią.

Efekty uboczne

Podczas odbioru Vilprafen mogą rozwinąć się zaburzenia różnych systemów organizmu:

  • W ciężkiej uporczywej biegunce należy pamiętać o możliwości rozwoju rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego (zagrażającego życiu) spowodowanego działaniem antybiotyku.
  • Reakcje nadwrażliwości: w niektórych przypadkach - reakcje alergiczne skóry (na przykład pokrzywka).
  • Przewód pokarmowy: rzadko - zgaga, nudności, utrata apetytu, biegunka i wymioty.
  • Aparaty słuchowe: w rzadkich przypadkach zależne od dawki przejściowe uszkodzenie słuchu.
  • Drogi żółciowe i wątroba: w niektórych przypadkach - przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w osoczu krwi, czasami z towarzyszącą żółtaczką i naruszeniem wypływu żółci.

Dzieci, ciąża i karmienie piersią

Lek nie jest przepisywany kobietom w ciąży, jeśli występują poważne naruszenia wątroby, wrażliwość na składniki.

W dzieciństwie

Lek nie jest przepisywany wcześniakom. Nowonarodzeni pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby są poddawani ścisłej kontroli.

Vilprafen dla dzieci poniżej 14 roku życia jest używany jako zawieszenie.

Wilgotność 1000 mg Solutab można rozpuścić w wodzie w celu przygotowania zawiesiny. Jeśli leczenie farmakologiczne jest przepisywane dzieciom, dawka jest następująca: 30-50 mg na 1 kg masy ciała dzieli się na trzy dawki.

Zawieszenie dla dzieci w wieku do trzech miesięcy jest dawkowane zgodnie z dokładną wagą dziecka. Dlaczego tabletki są używane i czy powinny być stosowane w leczeniu, należy zapytać lekarza.

Specjalne instrukcje

Wraz z jednoczesnym powołaniem Vilprafena z alkaloidami sporyszu można zwiększyć zwężenie naczyń. Dlatego w takim przypadku konieczna jest staranna kontrola stanu pacjenta.

Jednoczesne stosowanie jozamycyny i cyklosporyny powoduje wzrost poziomu cyklosporyny w osoczu krwi. We krwi obserwuje się także stężenie cyklosporyny w nefrotoksyce. Przy takim leczeniu konieczne jest ciągłe monitorowanie stężenia cyklosporyny w osoczu.

Interakcje narkotykowe

Jeśli Vilprafen podaje się jednocześnie z lekami przeciwhistaminowymi zawierającymi terfenadynę lub astemizol, proces wydalania tych substancji czasami spowalnia, co ostatecznie prowadzi do manifestacji zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca.

W przypadku jednoczesnego przyjmowania leku Vilprafen i Digoxin poziom digoksyny w osoczu krwi może się zwiększyć.

Mówiąc o interakcji z innymi lekami, należy pamiętać, że Vilprafen jest antybiotykiem. Przed użyciem jakiegokolwiek leku konieczne jest ustalenie, czy jest to antybiotyk, czy nie.

Przy przyjmowaniu z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi może zmniejszyć efekt tego ostatniego. W takiej sytuacji zaleca się stosowanie dodatkowych niehormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Wraz z rozwojem rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego Vilprafen należy odwołać i przepisać odpowiednie leczenie. Stosowanie leków zmniejszających ruchliwość jelit jest przeciwwskazane. Pacjenci z niewydolnością nerek muszą dostosować schemat dawkowania zgodnie z wartościami klirensu kreatyniny (CK).

Zgodnie z instrukcjami Vilprafen nie jest przepisywany wcześniakom. W przypadku stosowania u noworodków należy monitorować czynność wątroby. Należy wziąć pod uwagę możliwość krzyżowej oporności na różne antybiotyki z grupy makrolidów.

Analogi leku Wilprafen

Struktura określa analogi:

Podobne działanie ma analogi należące do grupy makrolidów:

Często pacjenci są zainteresowani tym, jak Vilprafen różni się od Solyub Vilprafen. Jaka jest różnica tych leków ze względu na ich formę uwalniania.

Vilprafen to konwencjonalna tabletka powlekana. Solutab - to rozpuszczalne tabletki o słodkim smaku i owocowym aromacie. Można je przyjmować w postaci tabletek lub w zawiesinie.

Warunki urlopowe i cena

Średni koszt Vilprafen (tabletki 500 mg numer 10) w Moskwie wynosi 620 rubli. Cena tabletek Solyutab 1000 mg - 760 rubli za 10 sztuk. Lek Vilprafen wydawany w aptekach bez recepty od lekarza.

Tabletki należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, unikając ekspozycji na światło słoneczne na opakowaniu. Optymalna temperatura przechowywania nie przekracza 25 stopni. Okres trwałości tabletek wynosi 3 lata od daty produkcji, pod koniec tego okresu niewykorzystany lek należy wyrzucić.

Vilprafen

Vilprafen: instrukcje użytkowania i recenzje

Nazwa łacińska: Wilprafen

Kod ATX: J01FA07

Składnik aktywny: josamycyna (josamycyna)

Producent: Yamanouchi Pharma dla Heinrich Mack Nachf. (Niemcy)

Aktualizacja opisu i zdjęcia: 26.07.2018

Ceny w aptekach: od 409 rubli.

Vilprafen to antybiotyk z grupy makrolidów o działaniu bakteriobójczym.

Uwolnij formę i kompozycję

Vilprafen produkowany w postaci tabletek powlekanych - dwuwypukłe, podłużne, prawie białe lub białe, z ryzykiem po obu stronach (10 sztuk w blistrach, 1 blister w kartonowym pudełku).

Skład 1 tabletki zawiera substancję czynną jozamycynę w ilości 500 mg.

Składniki pomocnicze w 1 tabletce: polisorbat 80 - 5 mg; stearynian magnezu - 5 mg; celuloza mikrokrystaliczna - 101 mg; koloidalny dwutlenek krzemu - 14 mg; Karmeloza sodowa - 10 mg.

Skład powłoki: glikol polietylenowy 6000 - 0,3846 mg; metyloceluloza - 0,12825 mg; ditlenek tytanu - 0,641 mg; talk - 2,0513 mg; kopolimer kwasu metakrylowego i jego estrów - 1,155385 mg; wodorotlenek glinu - 0,641 mg.

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika

Mechanizm działania josamycyny polega na zapobieganiu produkcji białka w komórce drobnoustroju, co tłumaczy się odwracalnym wiązaniem z podjednostką 50S rybosomu. Zazwyczaj w stężeniach terapeutycznych dla aktywnego składnika leku charakteryzuje się działaniem bakteriostatycznym, co prowadzi do zahamowania wzrostu i rozmnażania się bakterii. Jeśli powstają wysokie stężenia jozamycyny w ognisku zapalnym, obserwuje się objawy działania bakteriobójczego.

Josamycyna działa przeciwko następującym mikroorganizmom:

  • Bakterie Gram-dodatnie: Staphylococcus spp. (w tym wrażliwe na metycylinę szczepy Staphylococcus aureus), Peptostreptococcus spp., Streptococcus spp. (w tym Streptococcus pneumonia i Streptococcus pyogenes), Peptococcus spp., Corynebacterium diphtheriae, Clostridium spp., Listeria monocytogenes, Bacillus anthracis, Propionibacterium acnes;
  • Bakterie Gram-ujemne: Campylobacter jejuni, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitides, Helicobacter pylori, Moraxella catarrhalis, Haemophilus influenzae, Haemophilus ducreyi, Legionella spp., Brucella spp., Bordelalalacrecrei, Legionella spp., Brucella sp.
  • inne: Borrelia burgdorferi, Bacteroides fragilis (wrażliwość josamycyny może być zmienna), Treponema pallidum, Chlamydia spp. (w tym Chlamydia trachomatis), Ureaplasma spp., Mycoplasma spp. (w tym Mycoplasma genitalium, Mycoplasma hominis, Mycoplasma pneumoniae), Chlamydophila spp. (w tym Chlamydophila pneumoniae).

Enterobakterie są zwykle odporne na jozamycynę, więc jej stosowanie ma niewielki wpływ na mikroflorę przewodu pokarmowego (GIT). Składnik aktywny wykazuje również aktywność w zdiagnozowanej oporności na erytromycynę i pozostałe makrolidy 14- i 15-członowe. Przypadki oporności na jozamycynę są rzadsze niż w 14- i 15-członowych makrolidach.

Farmakokinetyka

Po podaniu doustnym jozamycyna jest wchłaniana z przewodu pokarmowego z dużą szybkością, przyjmowanie pokarmu nie zmienia jej biodostępności. Maksymalne stężenie substancji w osoczu osiąga się w ciągu 1 godziny po podaniu. Podczas przyjmowania leku Vilprafen w dawce 1 g, maksymalny poziom substancji czynnej w osoczu wynosi 2-3 μg / ml. Stopień wiązania josamycyny z białkami osocza wynosi około 15%. Związek jest dobrze rozproszony w tkankach i narządach (z wyłączeniem mózgu), a jego stężenia często przekraczają osocze i zachowują skuteczność terapeutyczną przez długi czas. Szczególnie wysokie stężenia jozamycyny są wykrywane w płynie łzowym, ślinie, potem, migdałkach i płucach. Jego zawartość w plwocinie jest 8 do 9 razy większa niż w osoczu.

Josamycyna pokonuje barierę łożyskową i przenika do mleka matki. Związek jest metabolizowany w wątrobie, tworząc metabolity o mniejszej aktywności farmakologicznej. Josamycyna jest wydalana głównie z żółcią. Okres półtrwania wynosi 1-2 godziny, ale wskaźnik ten może być przedłużony u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Stopień wydalania leku z moczem nie przekracza 10%.

Wskazania do użycia

Tabletki Vilprafen 500 mg są przepisywane w leczeniu chorób zakaźnych i zapalnych wywołanych przez mikroorganizmy wrażliwe na działanie substancji czynnej (josamycyna):

  • Zakażenia dolnych dróg oddechowych - ostre zapalenie oskrzeli, koklusz, zapalenie oskrzeli i płuc, papuzica, zapalenie płuc, w tym postać nietypowa;
  • Zakażenia górnych dróg oddechowych i górnych dróg oddechowych - zapalenie zatok, zapalenie migdałków, zapalenie przyusznic, zapalenie gardła, zapalenie ucha środkowego, zapalenie krtani;
  • Zakażenia jamy ustnej - choroba przyzębia i zapalenie dziąseł;
  • Szkarłatna gorączka (z nadwrażliwością na penicylinę);
  • Błonica (oprócz terapii antytoksyną błonicy);
  • Zakażenia narządów płciowych i dróg moczowych - zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie cewki moczowej, rzeżączka; z nadwrażliwością na penicylinę - ziarniniak chłonny weneryczny, kiła;
  • Mykoplazma (w tym ureaplazma), zakażenia chlamydiowe i mieszane narządów płciowych i dróg moczowych;
  • Zakażenia tkanek miękkich i skóry - zapalenie węzłów chłonnych, zapalenie naczyń chłonnych, czyraki, ropne zapalenie skóry, trądzik, wąglik, róży (z nadwrażliwością na penicylinę).

Przeciwwskazania

  • Ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
  • Nadwrażliwość na składniki leku i inne antybiotyki makrolidowe.

Pielęgniarki i kobiety w ciąży mogą przyjmować lek Vilprafen tylko w przypadkach, gdy spodziewane korzyści dla zdrowia matki przeważają nad możliwym ryzykiem dla płodu lub dziecka.

Instrukcja użytkowania Vilprafen: metoda i dawkowanie

Vilprafen przyjmuje się doustnie między posiłkami. Tabletkę należy połykać w całości i popić niewielką ilością wody.

Dla młodzieży w wieku 14 lat i dorosłych zalecana dzienna dawka wynosi 1-2 g wilczarza, który należy podzielić na 2-3 dawki. Początkowa zalecana dawka wynosi 1 g.

W przypadku węgorzy kulistych i pospolitych, w ciągu pierwszych 2-4 tygodni, przepisuje się 0,5 g jozamycyny 2 razy dziennie, następnie przez 2 miesiące częstotliwość stosowania zmniejsza się do 0,5 g jozamycyny 1 raz dziennie (jako leczenie podtrzymujące).

Czas trwania leczenia jest zwykle ustalany przez lekarza. Zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia w sprawie stosowania leków antybiotykowych, czas trwania leczenia zakażeń paciorkowcami powinien wynosić co najmniej 10 dni.

Jeśli pominięto jedną dawkę wilprafenu, dawkę należy natychmiast przyjąć. W przypadkach, gdy nadszedł czas na następną dawkę, nie należy zwiększać dawki.

Przerwa w terapii lub przedwczesne odstawienie leku zmniejsza prawdopodobieństwo powodzenia leczenia.

Efekty uboczne

Podczas odbioru Vilprafen mogą rozwinąć się zaburzenia różnych systemów organizmu:

  • Przewód pokarmowy: rzadko - zgaga, nudności, utrata apetytu, biegunka i wymioty. W ciężkiej uporczywej biegunce należy pamiętać o możliwości wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego (zagrażającego życiu) spowodowanego działaniem antybiotyku;
  • Aparat słuchowy: w rzadkich przypadkach - zależne od dawki przejściowe uszkodzenie słuchu;
  • Drogi żółciowe i wątroba: w niektórych przypadkach - przejściowy wzrost aktywności enzymów wątrobowych w osoczu krwi, czasami towarzyszy żółtaczka i naruszenie przepływu żółci;
  • Reakcje nadwrażliwości: w niektórych przypadkach - reakcje alergiczne skóry (na przykład pokrzywka).

Przedawkowanie

Dzisiaj informacje o specyficznych objawach przedawkowania Vilprafen są praktycznie nieobecne. W tym przypadku warto założyć wzrost nasilenia działań niepożądanych leku, głównie z przewodu pokarmowego.

Specjalne instrukcje

Wraz z rozwojem rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego Vilprafen należy odwołać i przepisać odpowiednie leczenie. Stosowanie leków zmniejszających ruchliwość jelit jest przeciwwskazane.

Pacjenci z niewydolnością nerek muszą dostosować schemat dawkowania zgodnie z wartościami klirensu kreatyniny (CK).

Zgodnie z instrukcjami Vilprafen nie jest przepisywany wcześniakom. W przypadku stosowania u noworodków należy monitorować czynność wątroby.

Należy wziąć pod uwagę możliwość krzyżowej oporności na różne antybiotyki z grupy makrolidów.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów silnikowych i złożone mechanizmy

Ustalono, że korzystanie z Vilprafen nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i wykonywania potencjalnie niebezpiecznych rodzajów pracy związanych ze zwiększoną koncentracją i szybkością reakcji.

Stosować w czasie ciąży i laktacji

Podczas ciąży i podczas karmienia piersią lek można przepisać, jeśli korzyści z jego stosowania dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub dziecka. Lekarz powinien ocenić możliwe konsekwencje zażywania tego leku i dopiero wtedy przepisać przebieg leczenia.

Europejskie Biuro WHO zaleca Vilprafen jako lek do leczenia zakażeń chlamydiami u kobiet w ciąży.

Podczas terapii jozamycyną, w połączeniu z zastosowaniem hormonalnych metod antykoncepcji, należy stosować dodatkową ochronę w postaci niehormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Interakcje narkotykowe

Należy unikać jednoczesnego stosowania Vilprafen z cefalosporynami i penicylinami.

W połączeniu z linkomycyną może zmniejszyć skuteczność obu leków.

Vilprafen spowalnia eliminację teofiliny w mniejszym stopniu niż inne antybiotyki makrolidowe.

Przy jednoczesnym stosowaniu z cyklosporyną może zwiększyć jej stężenie w osoczu krwi aż do nefrotoksycznego.

Istnieją doniesienia o wzmożonym działaniu zwężającym naczynia w połączeniu z zastosowaniem alkaloidów sporyszu antybiotyków i leków makrolidowych.

Vilprafen spowalnia eliminację astemizolu lub terfenadyny, co zwiększa ryzyko wystąpienia arytmii zagrażających życiu.

Przy jednoczesnym stosowaniu z digoksyną możliwe jest zwiększenie poziomu tego ostatniego w osoczu.

Przy jednoczesnym stosowaniu leku z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi konieczne jest dodatkowo stosowanie niehormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Analogi

Vilprafen jest podobny do Wilprafen Solutab.

Warunki przechowywania

Przechowywać w ciemnym miejscu, niedostępnym dla dzieci w temperaturze do 25 ° C

Okres ważności - 4 lata.

Warunki sprzedaży aptek

Recepta.

Vilprafen Recenzje

Według opinii Vilprafen jest dość skutecznym lekiem, ale ryzyko działań niepożądanych podczas leczenia jest dość wysokie. Pacjenci ze zdiagnozowaną chlamydią i ureaplazmozą informują, że w ciągu kilku dni po rozpoczęciu stosowania leku objawy choroby znikają bez śladu. Istnieją doniesienia o takich skutkach ubocznych Vilprafen, jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe i wysypki alergiczne, które są stosunkowo częste.

Wielu pacjentów poleca ten lek jako skuteczne narzędzie do leczenia zatok i innych chorób zakaźnych. Często jest przepisywany dzieciom, których leczenie daje dobre wyniki, ale czasami rodzice skarżą się na objawy dysbakteriozy.

Cena Vilprafen w aptekach

Średnio cena 500 mg wilprafenu w aptekach wynosi 515–596 rubli (10 tabletek w opakowaniu).

Co pomaga Vilprafen: instrukcje użytkowania

Vilprafen jest dość powszechnym i bardzo skutecznym lekiem przeciwbakteryjnym z grupy makrolidów, który pomaga radzić sobie z dużą liczbą różnych chorób zakaźnych i zapalnych organizmu.

Lek ten ma szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego przeciwko wielu patogenom bakteryjnym (gronkowce, paciorkowce, pneumokoki, Clostridia itp.).

Głównym aktywnym lekiem Vilprafen jest jozamycyna, która wykazuje wyraźne właściwości przeciwbakteryjne w zwalczaniu infekcji.

Ten lek jest najbardziej skuteczny w kompleksowym leczeniu chorób zakaźnych i zapalnych górnych i dolnych dróg oddechowych, zapalenia skóry i tkanek miękkich, a także zakażeń układu moczowo-płciowego i narządów przewodu pokarmowego.

Główne wskazania do stosowania Vilprafen:

  • zakaźne procesy zapalne układu oddechowego (ból gardła, zapalenie krtani, zapalenie gardła, ostre lub przewlekłe zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie tchawicy, zapalenie krtani i tchawicy itp.);
  • choroby skóry i tkanek miękkich (furunculosis, pyoderma, erysipelas);
  • krztusiec
  • różne urazy powikłane zakażeniem (oparzenia, rany ropne);
  • błonica;
  • zapalenie ucha środkowego (zapalenie ucha środkowego);
  • rzeżączka;
  • trądzik (zwykły lub sferyczny);
  • kiła;
  • choroby zakaźne w stomatologii (zapalenie przyzębia, zapalenie dziąseł);
  • przestępca;
  • zapalenie zatok;
  • procesy zakaźno-zapalne układu moczowo-płciowego (zapalenie cewki moczowej, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie gruczołu krokowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek itp.);
  • zapalenie naczyń chłonnych;
  • infekcje oczu (zapalenie powiek);
  • szkarłatna gorączka

Uwaga: przed użyciem Vilprafen zaleca się konsultację z wykwalifikowanym lekarzem ogólnym!

Lek jest wytwarzany w postaci rozpuszczalnych tabletek i zawiesiny do podawania wewnętrznego.

Jak pić Vilprafen?

Dzienna dawka Vilprafen dla dorosłych wynosi 1 tonę 2-4 pkt. w dzień po posiłku, najlepiej z dużą ilością wody.

Wymagana dawka jest ustalana przez lekarza prowadzącego, w zależności od nasilenia specyficznych chorób zakaźnych i zapalnych organizmu.

Średni czas trwania leczenia tym lekiem przeciwbakteryjnym wynosi 10-14 dni, w zależności od sytuacji.

Dla noworodków i dzieci w wieku do 14 lat dobową dawkę leku Vilprafen wybiera się absolutnie indywidualnie dla każdego dziecka na podstawie jego wieku, masy ciała i ciężkości określonej choroby zakaźnej.

Przeciwwskazania do korzystania z Vilprafen

  • ostra niewydolność nerek;
  • nadwrażliwość (nadwrażliwość organizmu na główny składnik aktywny leku);
  • ciężka zapalna choroba wątroby (marskość wątroby, zapalenie wątroby);
  • dzieci o wadze do 10 kg.

Skutki uboczne Wilprafena

  • dysbioza jelitowa (upośledzona prawidłowa mikroflora);
  • niestrawność (biegunka, zaparcie);
  • zmniejszony apetyt;
  • nudności lub wymioty (jest to niezwykle rzadkie, głównie ze znacznym przedawkowaniem leku);
  • zgaga;
  • miejscowe reakcje alergiczne (pokrzywka, zwiększony świąd);
  • zapalenie jamy ustnej;
  • ból w okolicy nadbrzusza (nadbrzusza).

Wraz z rozwojem jakiejkolwiek reakcji alergicznej po zastosowaniu Vilprafen, zaleca się skonsultowanie się z lekarzem!

W tym artykule przyjrzeliśmy się temu, w czym Vilprafen pomaga, a także jak go właściwie wykorzystać.

Vilprafen: recenzje, instrukcje, analogi

Instrukcja tabletów Vilprafen

Podręcznik zawiera informacje o leku, tabletkach Vilprafen, które są niezbędne pacjentowi do prawidłowego stosowania leku w leczeniu. Do każdego pakietu dołączona jest ulotka z zaleceniami.

Forma, skład, opakowanie

Lek Vilprafen produkowany w postaci podłużnych dwuwypukłych tabletek z powlekaną folią. Kolor jest biały. Obecność linii podziału po obu stronach.

Substancja czynna leku josamycyna oprócz celulozy mikrokrystalicznej, stearynian magnezu, polisorbat 80, dwutlenek krzemu koloidalnego sodu karmelozy jako substancje pomocnicze w każdej tabletce ma stężenie 500 miligramów.

Powłoka składa się z metylocelulozy, estrów kwasu metakrylowego i siebie, glikolu polietylenowego 6000, wodorotlenku glinu, talku i dwutlenku tytanu, które są pobierane w proporcjach, które są konieczne.

Tabletki Vilprafen są sprzedawane w opakowaniach z cienkiej tektury, gdzie znajduje się jeden blister z tuzinem tabletek.

Warunki i warunki przechowywania

Przechowywanie leku powinno być zorganizowane w miejscach, w których nie ma światła słonecznego, a temperatura powietrza nie przekracza 25 stopni. Dobre tabletki na cztery lata. Dzieci nie powinny być trzymane w pomieszczeniu, w którym przechowywane są leki.

Farmakologia

Vilprafen to antybiotyk makrolidowy. Ze względu na mechanizm działania zakłócają proces syntezy białek w komórce drobnoustroju. Stężenia leków terapeutycznych są bakteriostatyczne, co spowalnia wzrost i rozmnażanie patologicznych mikroorganizmów. Kiedy konieczne jest wywołanie działania bakteriobójczego, zaleca się, aby zapewnić koncentrację zapalenia z wysokim stężeniem leku.

Aktywny składnik Vilprafen działa przeciwko wielu bakteriom Gram-dodatnim i Gram-ujemnym, a także mikroorganizmom wewnątrzkomórkowym.

Aktywność enterobakterii w leku jest prawie zerowa, więc szkodliwy wpływ na mikroflorę narządów trawiennych praktycznie nie występuje przy przyjmowaniu tabletek.

Farmakokinetyka

Z narządów przewodu pokarmowego lek wchłania się niemal natychmiast po pobraniu. Na wskaźniki biodostępności połączenie z przyjmowaniem pokarmu nie ma wpływu. W ciągu godziny po przyjęciu substancja czynna leku osiąga maksymalne stężenie w osoczu.

Wiązanie z białkami osocza występuje w 15 procentach. Substancja czynna Vilprafen ma dobrą dystrybucję w narządach i tkankach. Jedynym wyjątkiem jest mózg. W rozkładzie powstają takie stężenia, które są kilkakrotnie wyższe niż w osoczu i przez długi czas mogą być utrzymywane na poziomie wystarczającym do uzyskania efektu terapeutycznego. Szczególnie wysokie stężenia jozamycyny przenikają do płynu łzowego, płuc, potu, migdałków i śliny. W plwocinie występują duże stężenia.

Przez barierę łożyska łatwo przenika i znajduje się w mleku matki.

Metabolizm jozamycyny odbywa się w wątrobie do stanu metabolitów, które mają znacznie mniejszą aktywność.

Okres półtrwania nie przekracza dwóch godzin. Głównym wnioskiem jest żółć, aw niewielkiej ilości nie więcej niż 10% leku jest wydalane przez nerki.

Gdy pacjent cierpi na upośledzoną czynność wątroby, okres półtrwania wilprafenu może być zwiększony.

Wskazania Vilprafen

Lek jest wskazany do powołania, jeśli to konieczne, leczenia chorób o charakterze zakaźno-zapalnym, które są wywoływane przez mikroorganizmy wrażliwe na lek Vilprafen.

  • W leczeniu zakażeń laryngologicznych (zapalenie migdałków, zapalenie zatok, zapalenie gardła, zapalenie ucha środkowego, zapalenie krtani, paratonzillita);
  • choroby zapalne o zakaźnej etiologii górnych dróg oddechowych;
  • błonica (jako część złożonego leczenia);
  • szkarłatna gorączka (gdy pacjent cierpi na zwiększoną podatność na penicyliny);
  • choroby zakaźne dolnych dróg oddechowych (ostre zapalenie oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli w ostrej fazie);
  • krztusiec;
  • psittacosis;
  • infekcje zębowe (zapalenie dziąseł, ropień pęcherzykowy, zapalenie osierdzia, pęcherzyki płucne, zapalenie ozębnej);
  • infekcje oczu (zapalenie dakryocystowe, zapalenie powiek);
  • zakażenia skóry i tkanek miękkich (zapalenie mieszków włosowych, panaritium, furuncle, flegmon, furunculosis, zapalenie węzłów chłonnych, ropień, zapalenie naczyń chłonnych, róży, wrzodów syberyjskich, trądzik);
  • infekcje etiologii rany, a także oparzenia i nabyte po zabiegu;
  • infekcje układu moczowo-płciowego (zapalenie cewki moczowej, zapalenie gruczołu krokowego spowodowane chlamydią lub mykoplazmą, zapalenie najądrza, zapalenie szyjki macicy);
  • syfilis i rzeżączka (jeśli występuje nadwrażliwość na preparaty penicylinowe), a także weneryczne limfogranuloma.
  • choroby przewodu pokarmowego spowodowane zmianą Helicobacter pylori (zapalenie żołądka lub wrzodziejące zmiany chorobowe).

Przeciwwskazania

Lek nie jest zalecany do podawania pacjentom cierpiącym na ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Również spotkanie będzie dotyczyło osób o wysokiej wrażliwości, jako substancji czynnej leku, oraz innych antybiotyków makrolidowych.

Nie należy traktować opcji mianowania dzieci, których masa ciała nie osiągnęła dziesięciu kilogramów.

Vilprafen instrukcje użytkowania

Dla dorosłego pacjenta i nastolatka po 14 roku życia zaleca się przyjmowanie nie więcej niż dwóch gramów leku w kilku dawkach. Standardowa recepta to: 500mg / 3p / dzień. W razie potrzeby pozwolono zwiększyć dawkę do trzech gramów.

Czas trwania leczenia, zgodnie z decyzją lekarza, może wynosić od pięciu dni do trzech tygodni, w zależności od charakteru zakażenia i jego ciężkości. Na przykład paciorkowcowe zapalenie migdałków wymaga terapeutycznego przebiegu tego leku przez co najmniej dziesięć dni.

W leczeniu Helicobacter Vilprafen uzupełnia standardowe dawki innych leków wskazanych do leczenia tej dolegliwości w zalecanej dawce 1 g / 2 p./dobę przez jeden lub dwa tygodnie podawania.

Do leczenia trądziku (zwykłego, kulistego) przepisywanego w dawce 500 mg / 2p / dzień od dwóch tygodni do miesiąca przyjęcia, a następnie przełączenia na 500 mg / 1 p / dzień jako leczenie podtrzymujące przez dwa miesiące.

Vilprafen podczas ciąży

Pr Ciąża Vilprafen jest zalecana do wyboru spośród innych leków w celu zwalczania zakaźnych zmian chlamydii. Stosowanie leku jest dozwolone w innych opcjach leczenia, jeśli taka decyzja zostanie podjęta przez lekarza.

Vilprafen dla dzieci

Dzieci Vilprafen nie są przepisywane, dopóki ich waga nie osiągnie dziesięciu kilogramów.

Efekty uboczne

Zjawiska o charakterze wtórnym występują rzadko, jednak nadal występują skargi pacjentów na ich występowanie.

  • większość pacjentów skarży się na nudności i dyskomfort w żołądku;
  • rzadziej biegunka i wymioty;
  • obserwowano rzadkie przypadki rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego;

Sposoby wydalania żółci i wątroby

  • zdarzały się przypadki zaburzeń czynności wątroby i żółtaczki.
  • manifestacja alergii występuje rzadko i objawia się głównie pokrzywką lub obrzękiem naczynioruchowym;
  • zdarzały się przypadki reakcji anafilaktoidalnych;
  • niezwykle rzadko odnotowano zapalenie skóry pęcherzowe, rumień wielopostaciowy wysiękowy;
  • skutki uboczne wyrażają się w przemijającym uszkodzeniu słuchu;
  • bardzo rzadko objawia się plamica.

Przedawkowanie

Przypuszczalnie przy nadmiernym spożyciu leku należy przygotować się do wyeliminowania objawów działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego. Nie zidentyfikowano żadnych innych specyficznych objawów, które można by przypisać przedawkowaniu.

Interakcje narkotykowe

Do tej pory zidentyfikowano szereg interakcji leku Vilprafen z niektórymi rodzajami leków.

Należy spodziewać się zauważalnego spadku wydajności po obu stronach, łącząc Vilprafen z preparatami bakteriobójczymi, na przykład z antybiotykami z linkosamidu.

Połączenie z Vilprafenem prowadzi do wolniejszej eliminacji tej grupy leków.

Jednoczesne przyjmowanie wilkołaka z lekami przeciwhistaminowymi zawierającymi substancję terfenadynę i astemizol może mieć opóźniający wpływ na ich wydalanie, co jest obarczone rozwojem arytmii z zagrożeniem dla życia pacjenta.

Preparaty zawierające alkaloidy sporyszu

Być może zwiększenie efektu zwężenia tętnic lub naczyń krwionośnych.

Być może znaczny wzrost stężenia cyklosporyny w osoczu krwi, co zwiększa ryzyko nefrotoksyczności.

Stężenie digoksyny w surowicy znacznie wzrasta.

Dodatkowe instrukcje

Jeśli u pacjenta rozwinęła się ciężka biegunka w ciężkiej postaci, stwarza ona zagrożenie rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, które zagraża życiu.

Zaleca się, aby pacjenci z niewydolnością nerek wzięli pod uwagę wyniki badań laboratoryjnych podczas leczenia wilczarza.

Istnieje duże prawdopodobieństwo oporności krzyżowej na inne antybiotyki makrolidowe, które należy rozważyć podczas leczenia.

Nie odnotowano wpływu na pracę z mechanizmami i prowadzeniem transportu.

Analogi Vilprafena

W postaci analogu, który może z powodzeniem zastąpić Vilprafen w leczeniu, odnotowuje się lek Vilprafen-Solutab, który ma również postać tabletek.

Cena Vilprafen

Koszt Vilprafen (500 mg) na opakowanie z tuzinem tabletek wynosi 530 rubli.

Opinie Vilprafen

Ogólnie rzecz biorąc, recenzje leku są pozytywne, z wyjątkiem negatywnego nastawienia do antybiotyków. Koszt leku również nie jest szczęśliwy, ponieważ kurs wymiany jest kosztowny. Ale efekt terapeutyczny leku pasuje prawie każdemu.

Nie ma wielu recenzji, ale wystarczająco dużo, by zrobić wrażenie na przygotowaniu. Dajemy niektóre z nich.

Irina: Kiedy gronkowiec, uśpiony w prawie każdym ciele, przejawiał się osłabioną odpornością, musiałem być leczony antybiotykami. Objawami leczenia były częste wizyty w toalecie na płucach. Leczenie, przepisane w postaci dziesięciu dni przyjmowania - tabletka Flucostat, było wielkim sukcesem. Brak efektów ubocznych, brak dyskomfortu i wspaniały efekt leczniczy. Jednak terapia okazała się droga. Drogi leku, ale skuteczny.

Victoria: Przepisała ureaplazmozę na potrzeby ginekologa. Efekt terapeutyczny był w rezultacie doskonały, ale sam przebieg leczenia był dla mnie trudny. Ścigany stale nudności. Uwzględniono także niedogodności związane z wielkością tabletek, których nie mogę połknąć. Widziałem je jak dziecko: zmiażdżyć i rozcieńczyć wodą.

Larisa: Byłam leczona przez Wilprfena w ginekologii i byłam zadowolona ze wszystkiego, aż w dziesiątym dniu leczenia nie zostałam posypana wysypką. Leczenie było przewidziane na 12-dniowy kurs. Jakoś cierpiałem przez kolejne dwa dni, chociaż konieczne było anulowanie leczenia. W rezultacie, oprócz pewnego dyskomfortu związanego z reakcją alergiczną, leczenie zasługuje na doskonałą ocenę.

Svetlana: Z roku na rok z początkiem zimnej pory zaczynam chorować na infekcje przeziębienia, więc antybiotyki widziały inaczej. Przyzwyczajeni już do tego, że po zakończeniu głównej terapii konieczne jest wyeliminowanie problemów z upośledzoną mikroflorą pochwy i jelit. Jednak ku mojemu wielkiemu zdziwieniu Vilprafen nie dał mi takich kłopotów, nie wiem, o co w tym wszystkim chodzi, ale już zaopatrzyłem się w lekarstwo na wypadek choroby, a teraz będę ich tylko leczył.

Zinaida: Leczony chlamydią Vilprafenom. Efekt terapeutyczny jest doskonały. Bardzo bałem się efektów ubocznych, ale miałem szczęście, że ich nie wypróbowałem. Pierwszy dzień był naznaczony łagodnymi nudnościami i nic więcej nie przeszkadzało. Jedyne, co mi się nie podobało, to to, że jest zbyt długo na przyjęcie kursu antybiotykowego. 10 dni to dużo. Jednak cena gryzie również, jeśli lek jest tak skuteczny, że nie można na nim skupić. Zdrowie jest droższe.